اگر استکبار بورزی، خدا میزند پس کله ات، دیر یا زود! #تصادف_۲۹مهر

یازهرا(سلام الله علیها)حس ات کردم. امروز نمیدانم برای چندمین بار؛ اما به شدت حس ات کردم.هنگامی که از پله های درمانگاه بالا میرفتم، چنان عاشقانه به یادت بودم که انگار آشنای سال های دور منی که از تو دور مانده ام... ای شهادت... تو همانی که مرا به حسین خواهی رساند و از این باب است که عاشقت هستم. من چون قطره ای سر گردان در میان موج طوفان ها به او آویخته ام و اوست که مرا نجات می دهد، و در آخر... این تویی که مرا به او خواهی رساند. من بی او هیچم. هیچ بن هیچ. بدون او که را دارم و چه را دارم. حسین علیه السلام هویت ماست و دار و ندار ما.ای رفیق دیرینم، فکر نمیکردم این مراحل را این سان، طی کنم... اما انگار او، مرا کَش کَشانه به سوی خود میخواند و تو دروازه ی رسیدنی. نمیدانم کی، نمیدانم کجا... نمیدانم با چه وضعیتی... ای باب الحسین، نمیدانم چگونه دست مرا به دست او خواهی رساند اما باید نیک لحظه ای باشد و نیک مکانی...یادت باشد به یادت هستم ای آرزوی روز و شبم... تو همانی که مرا به هویتم، به دلیل زندگی ام خواهی رساند... تو همانی که حاج قاسمِ شهید وعده ام داد... بار خدایا! به حق زینبِ حسین، به حق آن مظلومه... بحق مادر حسین؛ مادرمان حضرت زهرا... مارا به حسین برسانیاعلی علیه السلام